بازیگری روان تنی (رویکردی بینافرهنگی پس از استانیسلاوسکی)

«بازیگری روان تنی» خطاب مستقیم و حیاتی به خواسته‌های تئاتر معاصر از بازیگر امروزی است. فیلیپ زاریلی با تکیه بر بیش از سی سال تجربه بین فرهنگی، قصد دارد بازیگران را با ابزارهای عملی و مفهومی تجهیز کند تا با آن به کار خود نزدیک شوند. حوزه های تمرکز عبارتند از:

مروری تاریخی بر رویکرد روان‌تنی به بازیگری از استانیسلاوسکی تا امروز

نقش یک «انرژی» اجرا، که برای طیف وسیعی از نمایشنامه نویسان اعمال می شود: ساموئل بکت، مارتین کریمپ، سارا کین، کیت اوریلی و اوتا شوگو

یک سیستم تمرینی از طریق یوگا و هنرهای رزمی آسیایی که آگاهی حسی، انرژی پویا را افزایش می دهد و در آن بدن و ذهن یکی می شوند.

کاربرد عملی اصول آموزشی در تمرینات بداهه پردازی